قرن چهارم تفسير الغاضرى ، از ابو عبد الله محمد ( م ح 300 ق ) فرزند عباس بن عيسى غاضرى ، از اعلام شيعه ، محدث و مفسر . وى ساكن غاضريه بود كه زمين مسطحى است واقع در كنار نهر علقمى در نواحى كربلا . او داراى مؤلفات عديده‌اى است از جمله : كتاب الملاحم ، و كتاب الدعاء ، و كتاب الجنة و النار . تفسير مورد بحث به زبان عربى و به شيوهء روائى است . ابو عباس نجاشى مؤلفات وى از جمله تفسير قرآن كريم را ضبط كرده است . منابع : تأسيس الشيعة ، 331 ؛ تفسير فرات كوفى ، 534 ؛ جامع الرواة ، 2 / 134 ؛ الذريعة ، 4 / 295 ؛ رجال ، ابن داوود ، 317 ؛ رجال ، شيخ طوسى ، 499 ؛ رجال ، علامه حلى ، 155 ؛ رجال ، نجاشى ، 2 / 232 ؛ معجم رجال الحديث ، 16 / 199 . اعجاز القرآن ، از ابو عبد الله محمد ( 306 يا 307 ق ) فرزند زيد واسطى ، از متكلمين شيعه در عصر خويش . ابن نديم در الفهرست به شرح‌حال وى پرداخته و او را بلندآوازه توصيف كرده است . تفسير مورد بحث در يك جلد به زبان عربى و به شيوهء روائى و كلامى تأليف گرديده است . شيخ آقا بزرگ تهرانى اين تفسير را در الذريعة ياد كرده است و در طبقات اعلام الشيعة مىنويسد كه مفسر داراى تأليفى در امامت به سبك و شيوهء اماميه مىباشد . تفسير ديگرى نيز به نام الزمام فى علوم القرآن از واسطى ذكر كرده‌اند . منابع : الذريعة ، 2 / 232 ؛ الفهرست ، ابن نديم ، 41 ؛ نوابغ الرواة فى رابعة المئات ، 271 - 272 ؛